moja uległość

Nie wiem co się stało ale pograzylam się w stanie zawieszenia ilekroć zadaje sobie pytanie co się dzieje? Pada odpowiedź nie wiem. Nie wiem co dalej, jakie decyzje podjąć, co zrobić, Co zmienić ? Najgorsze ze zaczynam myśleć że klimat nie jest mój, nie jest mi pisany,  że się w Nim nie odnajduje. Nie potrafię może nawet nie chce rozmawiać. NIE WIEM narazie mi towarzyszy.

Miał być fajny weekend, miało być tak długo wyczekiwane spotkanie. A wyszedł samotny weekend w którym cały czas warczałam ba w pewnym momencie zaczęłam gryźć nie zważając na konsekwencje. Jest mi źle smutno. Ale jak zawsze pozbieram się tylko nie wiem ile czasu mi będzie potrzebne..

Decyzja podjęta jednak spotkanie odwołane. Niestety pojawiły się spore komplikacje dlatego stwierdziliśmy że tak będzie lepiej... choć bardzo chciałam to wiem że są rzeczy ważne i ważniejsze . I nie ma wyboru trzeba przełożyć spotkanie. Ale w duchu liczyłam na cud ze jednak się wszystko ułoży i w Piątek spotkam sie z Panem. No nic trzeba się jakoś pozbierać

Czułam ze jest zbyt pięknie by było prawdziwe... przecież za dużo bym miała szczęścia. Spotkanie stoi pod znakiem zapytania, dużym znakiem. Dlatego zacznę się nastawić ze spotkania nie będzie... ehh płakać mi się chce.

Nadmiar pracy, ciągły brak czasu, obowiązki.  Więc byłam pewna że nie uda nam się już spotkać w tym miesiącu mimo ze wszyscy tego chcieliśmy bo przecież od spotkania minęły 3 miesiące. A jednak zaskoczenie. I udało się ustalić termin, na początku nie dowierzalam. I Pan przez chwilę pomyślał ze nie chce. Ale potem zaczęłam się cieszyć bo do mnie w końcu dotarło, mam trochę wrażenia ze cieszę się jak dziecko :D Teraz zacznie się odliczanie :d

Nie czuję się zboczeńcem to że lubię bdsm nie znaczy że jestem zboczona. I nikt nie ma prawa tak o mnie mówić. Nie lubię szufladkowania i wrzucania wszystkich do jednego worka. Dla mnie bdsm to upodobania seksualne i nie tylko.  Wygadalam się i jest mi lepiej ;)